10:03 Centraal Station Den Haag, spoor 1 (+videofragment)

18-01-2010

Afgelopen twee dagen kreeg ik tezamen met een aantal andere studenten van het Koninklijk Conservatorium een workshop van Petar Todorov. Een geweldige theater-regisseur uit Bulgarije die was uitgenodigd door Kosmopolis Den Haag om 2 maanden lang workshops, exposities en voorstellingen te organiseren.
Het thema van onze workshop was: “to structure a space”.
Hij leerde ons de basis ingredienten om een goed verhaal te schrijven. En dat was dus ook wat we moesten doen. Een verhaal schrijven over het gevoel wat elk van ons heeft bij het centraal station in Den Haag.
Voor mij was dat heel gemakkelijk, want altijd als ik daar ben, en in de trein stap denk ik aan hetzelfde. Namelijk een dakloze jongen, die vroeger vaak in de trein om geld vroeg in ruil voor een wens. Hij deed dat op zo’n ongelooflijke charmante en betoverende manier, dat het me altijd is bij gebleven. Hij vroeg om een paar cent, maar gaf de jackpot terug…

Vervolgens moesten we een artistieke reactie op ons eigen verhaal geven. Wat is het gevoel bij je verhaal, en hoe kun je dat ter plekke, op het centraal station, weergeven.
Ik ben klassiek pianiste, maar heb altijd een straatmuzikant willen zijn. Mijn idée was dus om de vliegende vleugel op te piepen en een mini mini mini concert te geven midden in de hal van het station. Om zo op mijn eigen manier te geven, wat hij me ooit gaf. Zo gezegd, zo gedaan. Jammer genoeg was het geen spits uur meer, dus het was vrij rustig, en verschrikkelijk koud! Ik voelde mijn vingers niet meer, maar dat gaf niet Vooral toen we weer naar buiten liepen, met de vleugel aan hand, en we daar Chuck Deely zagen zitten, met z’n gitaar. Chuck is een bekende straat muzikant en een vriend van de stad. Vroeger stond ik vaak uren naar hem te luisteren. Dit was een mooie gelegenheid om even samen te ‘jammen’. Nou ben ik een ongelooflijk saaie klassieke pianiste, die helemaal niet kan jammen… Dus werd het toch gewoon Liszt…